W dłoni szablę już tzrymała,

Bitwa już była wygrana,

Niemal pokonałam wielki strach,

Wiedziałam to już od dawna...

Dlaczego mogło sie stać przeciwność tego co planowałam

Dlaczego tę bitwę wygraną tak smutno przegrałam

Dlaczego ta wielka porażk, choć nie pewna jeszcze,

Boli jak złamane serce człowieka

Może nie przegrałam jeszcze

Może nie wszystko stracone

Może jednak potrafię złego wroga pokonać

Może jeszcze nie wszystko pokazałam, na co mnie stać

TakLos nieszczęśliwej bitwy dam radę odwrócić,

Dam radę ducha walki jeszcze obudzić.

Wezmę do ręki kolejny raz, ten szczęśliwy lśniący miecz,

Ale czy jest tego jakiś sens

Nie mam już siły jak Ty,

Któryś pokonał corobę, ból i cierpienie,

Z walki nie wyjdę na "czysto",

Nie utrzymam w sobie odrobiny hartu ducha.

Krzyczę: Równaj szeregiBroń na wrogaCel Pal

Ja nie strzelam, patrzę w daleki kraj,

Wzrokiem smutnym, bez wyrazu

Nie widzę przed sobą żadnego obrazu...

Czy na tym świecie coś naprawdę ma sens

Czy znajdę choć szczęścia mały kęs

Przyjaźni tyle w paczce mej,
Że gdyby część chcieli sprzedać jej,
Bogaci byliby....obrzydliwie.
Zawsze Ci przychylą nieba.
Czasem pocieszą Cię.
Kto wie co nam może jutro dać....

Ja nie wiem też tego,
lecz powiem wam jedno,
Gdy przyjaciół się ma dokoła siebie,
Nieważne co i gdzie,
Ważne, że pomogą i zrozumieją Cię.
Takich przyjaciół mam.

Mało nas,

Choć w sam raz,

By ratować przyjaźni świat,

Bo gdy znasz siłę swą,

Przezwyciężysz każde zło.

Mało nas,

Choć w sam raz,

By skoczyć do gwiazd,

Każdy by chciał,

I pokonać siły swe,

Moc przyjaźni więcej jest niż grą.

Moc przyjaźni wzmocni wierność Twą.

Moc przyjaźni nieprzyjaciół śle na dno.

Moc przyjaźni zniszczy każde zło.